ROLA EPSR W RAMACH ARCHITEKTURY I ZARZĄDZANIA GOSPODARCZEGO UE

 

  • Wprowadzenie silnej warunkowości społecznej związanej ze wszelkimi formami finansowania publicznego i wsparcia biznesu (m.in. w powiązaniu z silną polityką przemysłową UE) promowanie wysokiej jakości miejsc pracy, rokowań zbiorowych, poprawy warunków pracy, wysokiej jakości szkoleń… Należy to uwzględnić także w zasadach finansowych regulujących wykorzystanie funduszy UE (w przypadku wszystkich funduszy, zarówno z budżetu UE, jak i tych generowanych pozabudżetowo).
  • Rewizja zamówień publicznych UE zasady, które to zapewnią publiczne pieniądze trafiają do organizacji (i ich podwykonawców) że szanować prawa pracownicze i związkowe, że negocjują ze związkami zawodowymi i których pracownicy są objęci układami zbiorowymi.
  • Ustanowienie Protokołu o postępie społecznym, który ma zostać włączony do Traktatów, aby w przypadku konfliktu zagwarantować, że prawa pracownicze i socjalne będą miały pierwszeństwo przed swobodami gospodarczymi.
  • Zagwarantowanie silniejszej roli Europejskiego filaru praw socjalnych w Traktatach i w ramach instytucjonalnych UE łączących osiągnięcie jego zasad z celem „społecznej gospodarki rynkowej mającej na celu pełne zatrudnienie i postęp społeczny” w celu przywrócenia równowagi instrumentom zarządzania gospodarczego oraz zapewnienie silnych państw opiekuńczych.
  • Odrzucenie powrotu do nieudanej polityki oszczędnościowej. Zapewnienie przeglądu zasad zarządzania gospodarczego, obejmującego wygaśnięcie paktu fiskalnego UE oraz reformę Paktu stabilności i wzrostu w celu dostosowania go do realizacji praw zawartych w Europejskim filarze praw socjalnych. Integracja EPSR w zarządzaniu gospodarczym UE, w oparciu o art. 148 TFUE, w celu przywrócenia równowagi granic makroekonomicznych. Kluczowe znaczenie ma zapewnienie państwom członkowskim niezbędnej przestrzeni fiskalnej do finansowania inwestycji na rzecz sprawiedliwej podwójnej transformacji oraz inwestowania w politykę społeczną wdrażającą EPSR i osiągającą cele z Porto do 2030 r. W tym kontekście obecna dyskusja na temat przeglądu zarządzania gospodarczego w UE jest kluczowa. Wszystkie państwa członkowskie powinny mieć możliwość inwestowania w politykę społeczną i infrastrukturę. Kluczowe znaczenie ma wdrożenie nowego mechanizmu zdolności fiskalnej dla inwestycji, funduszu suwerenności UE na rzecz sprawiedliwej transformacji społeczno-gospodarczej i wspólnych dóbr, nie pozostawiając nikogo ani żadnego regionu w tyle.
  • W ramach rewizji zasad zarządzania gospodarczego, zapewniając, że przy ocenie pozycji ryzyka związanej z długiem i deficytem Komisja i Rada należycie uwzględnią sytuację w zakresie zatrudnienia, dynamikę płac, ubóstwo, wykluczenie społeczne i inne istotne kwestie społeczne cele zarządzania gospodarczego. Społeczny wymiar zarządzania gospodarczego dopełniają postulaty wprowadzenia zasady sprawiedliwego i progresywnego opodatkowania oraz ochrony wydatków na emerytury publiczne, tak aby spełniać zasadę „starzeje się w poniżeniu".
  • Praca nad Ramy konwergencji społecznej (SCF) podczas obecnej kadencji UE stanowił poważny krok naprzód w kierunku lepszego zakotwiczenia domeny społecznej w europejskim semestrze, lepszego monitorowania braku równowagi społecznej w UE i wspierania pozytywnej konwergencji. Kontynuuje proces „uspołecznienia” europejskiego semestru i zasad fiskalnych, nadając podstawę prawną/operacyjną i większe znaczenie dla wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych. Niemniej jednak należy to uwzględnić w strukturze zarządzania gospodarczego UE.
  • Zapewnienie terminowości i skuteczności rola partnerów społecznych na szczeblu unijnym i krajowym w kluczowych momentach europejskiego semestru, w oparciu o niedawne zalecenie w sprawie wzmocnienia dialogu społecznego.
  • Zapewnienie większej spójności WRF i ich realizacji z celami społecznymi UE w fazie po pandemii i fazie przejściowej, przed którą stoi UE.
  • Żądanie, aby wszyscy partnerzy handlowi uznawali i szanowali podstawowe standardy MOP w pracy oraz inne normy uznane na arenie międzynarodowej. Nie jest to tylko kwestia spójności polityki w UE i poza nią, ale także niezbędny wkład w utrzymanie systemu wielostronnego i zapewnienie równych warunków działania.
  • Zapewnienie, że dialog społeczny, prawa społeczne i dorobek społeczny znajdą się w centrum dyskusji akcesyjnych. Kraje kandydujące muszą zapewnić pełne poszanowanie dialogu społecznego, związków zawodowych i pracowników oraz praw związkowych, a także dorobku społecznego. Proces odbudowy Ukrainy musi opierać się na uwarunkowaniach społecznych, zaangażowaniu partnerów społecznych i związków zawodowych, poszanowaniu praw pracowniczych i godnych warunkach pracy.